Wendela meldt dat er mail van het GNM (Genootschap Nederlandse Misdaadauteurs) is over het mysterydinner eind november en de samenstelling van het nieuwe bestuur. Wendela is in september door Willem Asman (de nieuwe voorzitter) gepolst om plaats te nemen in het bestuur. Willem heeft het zittende bestuur fors uitgebreid met Danielle Hermans, Loes den Hollander, Jurgen Joosten, Rene van de Meerakker en Wendela. Wendela verheugt zich erop. Atie is een beetje jaloers. Maar ja, we kunnen niet altijd alles samen doen.

Als misdaadauteur mag je lid worden van het GNM als je een prijs hebt gewonnen voor je debuut of als je twee boektitels op je naam hebt. Wij werden na het winnen van de Schaduwprijs in 2006 meteen ingelijfd. Ik kan zeggen dat we ons enorm verheugen op het jaarlijkse diner. Het is zo leuk om al die collega's te zien en te spreken terwijl je iets lekkers voor je neus hebt. Het GNM kampte tot voor kort met het stoffige imago van een bestuur van louter sigarenrokende mannen die  in achterafkamertjes de Gouden Strop heen en weer schoven. Met het aantreden van dit bestuur gaat dat niet langer op. Het GNM telt ruim honderd leden waarvan het aantal vrouwelijke leden gestaag groeiende is.

De poetryslam om het stadsdichterschap van Amstelveen levert twee eerste plaatsen op. Wendela en Koos Hageman. Wat de vakjury betreft zijn ze even goed. Het publiek moet de doorslag geven.

Wendela had te weinig aanhang op de been gebracht om het te kunnen winnen. De eerste stadsdichter wordt Koos Hagen. Jammer voor W., maar niet erg, oordelen we. Want waarom verlies je? Omdat je familie niet groot genoeg is,? Omdat je niet de hele straat waar je woont op de been hebt gekregen? Omdat het afmeldingen regende door griep? Wat zegt het eigenlijk over de kwaliteit van je gedichten? Niks toch?