Hoofdpersonage is Claire. Zij gaat samen met haar man en twee bevriende stellen op een vakantie. Claire is vooraf enigszins gespannen. Haar huwelijk loopt niet lekker en dochter Emma heeft een slecht gevoel over de reis. Omdat Emma de dood van haar opa voorvoelde, kan Claire dit niet helemaal naast zich neerleggen. Zeker niet als ze onderweg naar het vakantieadres autopech krijgen en ze noodgedwongen lopend naar het hotel moeten gaan. Ze raken echter enorm verdwaald en moeten zelfs overnachten in het bos. Onderweg ziet ze vreemde klauwsporen op bomen en het groepje vrienden wordt steeds kleiner. Komt dat door het monster dat Emma voorspelde? Of komt het gevaar vanuit de vriendengroep zelf? 

Freida McFadden heeft met Een voor een weer een goede psychologische thriller geschreven. De proloog vanuit persoon Anoniem maakt direct nieuwsgierig en zet de toon: Aan het einde van deze week komt slechts een van ons levend thuis. Af en toe komt er vervolgens nog een hoofdstuk van dit personage. Dat geeft vooral een beeld van de slechte omstandigheden waarin deze Anoniem opgroeide. De andere hoofdstukken zijn vanuit Claire geschreven. Doordat dit verhaal praktisch volledig vanuit haar is, kan de lezer goed meeleven met Claire en de situatie. Haar personage is goed uitgediept. Vooral de moeizame relatie met haar man Noah is goed weergegeven en voelt de lezer goed mee. Door de dwaling in het bos, klauwsporen en droom van dochter Emma ontstaat een zekere spanning die steeds groter wordt. De ontknoping voelt helaas wat gezocht. De epiloog geeft een indicatie dat het verhaal wellicht nog een staartje heeft. Jammer dat dit als suggestie wordt gegeven en er niet voor gekozen is om het verhaal helemaal af te ronden. 

Een voor een is een leuke literaire thriller om achter elkaar door te lezen. Al is dit misschien niet verstandig vlak voor het slapengaan of voor een wandeling in een donker bos.