De winter komt eraan, en inspecteur Barton staat voor de zwaarste zaak uit zijn carrière...

De therapeut van Ellen Toole heeft haar aangeraden het verleden achter zich te laten, maar met haar geheimzinnige familiegeschiedenis, is dat makkelijker gezegd dan gedaan. De lange winternachten werpen hun dreigende schaduw, en nu haar moeder op sterven ligt, voelt Ellen zich eenzamer dan ooit. Wanneer blijkt dat Ellens moeder geheimen heeft bewaard over een verleden dat nog duisterder is dan ze ooit had kunnen vermoeden, moet ze antwoorden vinden als ze enige hoop op een toekomst wil hebben.

Inspecteur Barton en zijn team zijn nog aan het bijkomen van een bijzonder zware en gruwelijke zaak, dus een melding van een ontvoering, gevolgd door de vondst van twee lichamen, komt op het slechtst mogelijke moment. Er loopt een moordenaar rond, en die moet gestopt worden voordat hij opnieuw toeslaat. Deze winter staat wraak centraal in Ellens gedachten, en Barton worstelt met zijn moeilijkste zaak tot nu toe.

Hoe kan Barton de waarheid achterhalen als alle getuigen dood zijn?

Ellen krijgt van haar therapeut het advies om haar verleden los te laten, maar haar traumatische geschiedenis laat zich niet eenvoudig verdringen. Deze innerlijke strijd maakt haar verhaallijn zowel beklemmend als fascinerend, en zorgt voor een ongemakkelijke, maar intrigerende leeservaring. Wanneer de eerste slachtoffers worden gevonden, blijkt dat Barton en zijn team nog herstellen van een eerdere zware zaak. Greenwood laat overtuigend zien hoe zwaar dit werk op rechercheurs weegt, vooral wanneer er nauwelijks aanknopingspunten zijn. De politieonderzoeken verlopen moeizaam, en de frustratie en spanning zijn voelbaar. Tegelijkertijd blijft de dreiging altijd op de achtergrond aanwezig, waardoor de onderhuidse spanning continu knaagt. 

De schrijfstijl van Greenwood is helder, direct en toegankelijk. De koude, winterse setting versterkt de kille en dreigende sfeer en sluit perfect aan bij de thematiek van het boek. De spanning ontstaat vooral door psychologische dreiging en inzicht in de personages, in plaats van door constante actie of expliciet geweld. Vooral de complexiteit van Ellen is goed weergegeven; haar gedachtewereld voelt realistisch en genuanceerd, waardoor de lezer haar keuzes begrijpt zonder ze te vergoelijken. Halverwege het verhaal zakt het tempo iets in, waardoor de spanning tijdelijk afneemt. Toch weet Greenwood dit richting de ontknoping weer op te bouwen, waardoor het slot beklemmend en bevredigend aanvoelt. 

De ijsdoder is een psychologisch sterke thriller waarin karakterontwikkeling en mentale spanning centraal staan. Voor liefhebbers van misdaadverhalen met een duister randje, is dit een intrigerende en sfeervolle toevoeging aan de DI Barton-serie.