Amelie is een grijze muis - of eerder een braaf schaap - die zichzelf vaak afsluit in haar tuinhuis. Daar houdt ze zich bezig met onderzoek naar cold cases van vermissingszaken. Haar truecrimewebsite Killer Chick heeft echter weinig volgers en resultaten heeft ze nog niet geboekt. De verrassing is dan ook groot wanneer er plots een jongen opduikt die haar hulp nodig heeft. Matteo’s nichtje Faylinn is al drie jaar verdwenen en het politieonderzoek loopt op zijn einde. Hij wil samen met Amelie alles op alles zetten om haar toch nog terug te vinden. Al snel blijkt dat ze langs meerdere kanten worden tegengewerkt en dat er meerdere betrokkenen geheimen uit het verleden met zich meedragen. 

Het meisje dat niet sterven wou start met een proloog van een onbekende. Het boek bestaat uit meerdere delen en in elk deel duikt deze onbekende even op. Het hoofdverhaal volgt Matteo en Amelie in hun zoektocht naar Faylinn. Bjorn Van den Eynde schrijft vanuit de derde persoon en laat de lezer stukje voor stukje ook de beide personages ontdekken. Amelie is eerder een mak en volgzaam lammetje die zich echter wel weet vast te bijten in thema’s die haar interesseren. Matteo is iets ouder, maar daarom niet volwassener. Hij schuwt het overtreden van regels absoluut niet. Het verhaal wordt dynamisch verteld: filmische acties en levensechte dialogen vormen een vlot leesbaar en goed te volgen geheel. Dat jongeren de doelgroep zijn blijkt duidelijk uit de inhoudelijke dialogen: over en weer gekibbel, puberale reacties en het meermaals verzinnen van smoesjes zijn voor de tienerleeftijd herkenbaar. Het meisje dat niet sterven wou is dus geen vrouwenthriller, maar wel een aanrader voor een jeugdig publiek. 

Van den Eynde is zeer sterk in het plotten van een verhaal. De lezer blijft heel lang in het ongewisse over de waarheid wat maakt dat speculeren troef is. De puzzelstukjes worden slechts met mondjesmaat gedeeld, dus de nieuwsgierigheid wordt continu getriggerd. Voeg daar nog wat cliffhangers aan toe en er vormt zich een verhaal dat moeilijk aan de kant te leggen is. Het enige minpunt is dat, omwille van de brave kant van Amelie, de keuzes die ze maakt en daden die ze stelt, niet altijd geloofwaardig overkomen. Anderzijds maken de gebeurtenissen het verhaal erg spannend, vooral in het laatste deel. Ook de cliffhanger naar het volgende boek in de serie is duidelijk aanwezig. 

Met Het meisje dat niet sterven wou keert Van den Eynde terug naar zijn roots als jeugdthrillerauteur. Een nieuwe verslavende reeks is geboren.