IRIS

OP HET EINDE TELT ENKEL NOG DE WAARHEID.

Liese Meerhout is pas gepromoveerd tot commissaris bij de moordbrigade. Haar eerste zaak is al meteen delicaat: in een ondiep graf in het bos wordt het lijk gevonden van een NAVO-kolonel. Hij heeft een vreemd juweel om zijn hals. Liese bijt zich vast in de zaak, maar de macho’s van de moordbrigade gunnen een nieuwkomer weinig, en nog minder als het een vrouw is. Daarbij komt nog dat haar relatie aan een zijden draadje hangt. Al snel wordt in het bos een tweede lijk gevonden, dat van een louche autohandelaar. Hij draagt hetzelfde mysterieuze juweel en tussen zijn gevouwen handen zit een witte bloem geklemd.

In Iris maken we kennis met een nieuwe fase in het leven van Liese Meerhout. Ze is net gepromoveerd tot commissaris bij de moordbrigade en krijgt meteen een lastige eerste zaak voorgeschoteld. In een ondiep graf wordt het lichaam gevonden van een NAVO kolonel, met een vreemd juweel om zijn hals. Terwijl Liese haar plek probeert te vinden in de overwegend mannelijke omgeving, balanceert ze ook privé op een wankel koord. Haar relatie staat onder druk en de onzekerheden stapelen zich op. Wanneer in hetzelfde bos een tweede lichaam wordt gevonden, dit keer van een louche autohandelaar met hetzelfde mysterieuze juweel en een witte bloem in zijn handen, wordt duidelijk dat de waarheid dieper begraven ligt dan gedacht. 

De schrijfstijl van Coppers is vlot en filmisch, met oog voor detail zonder ooit traag te worden. Hij weet zijn scènes zo te beschrijven dat de lezer het bos ruikt, de spanning voelt en de gedachten van Liese bijna kan horen. Hoewel Iris het 22e deel is in de reeks, is het ook prima los te lezen. Nieuwe lezers stappen moeiteloos in het verhaal, terwijl vaste fans extra voldoening halen uit de subtiele karakterontwikkeling en de vertrouwde dynamiek tussen Liese en Masson. Coppers combineert klassieke thrillerelementen met een psychologische onderlaag die zijn verhalen naar een hoger niveau tillen. De moordzaak is spannend, complex en vol onverwachte wendingen, maar het zijn vooral de menselijke emoties verdriet, twijfel en loyaliteit die Iris bijzonder maken. 

Liese is een vrouw die haar mannetje staat, maar ook worstelt met twijfel, verdriet en eenzaamheid en dat maakt haar juist zo echt. Lieses persoonlijke worstelingen en haar complexe band met Michel Masson zorgen voor een mooi evenwicht tussen actie en emotie. Met Iris bewijst Toni Coppers opnieuw waarom hij vaak de beste misdaadauteur van Vlaanderen wordt genoemd. Een meeslepende, menselijke en perfect uitgebalanceerde thriller die zowel het hart als het hoofd weet te raken.