Zijn jeugdthrillers ook vrouwenthrillers?
Door: Diana op 29 augustus 2009

Er is veel verandert op het gebied van de jeugdthriller. Sowieso zijn jeugdboeken helemaal aangepast aan de tijd van nu en ook aan de jeugd van nu. De opzet is moderner, het verhaal vaak voorzien van allerlei technische, bovenaardse of toekomstige snufjes. De karakters zo gestyled dat ze in het hedendaagse tijdsbeeld passen met dito taalgebruik. Toch blijft het thrillerelement vertegenwoordigd en sneeuwt het niet onder het tapijtje van het ons voorgeschotelde. Gelukkig maar, want de suspense is natuurlijk een vereiste.

Veel goede jeugdthrillerauteurs zijn opgestaan de laatste jaren. Of ze waren eerder actief als kinderboekenschrijver of ze schreven romans voor de nog net niet volwassenen. Denk in Nederland aan Mirjam Mous of Mel Wallis de Vries. Beiden zeer verdienstelijke auteurs op dit gebied. In het buitenland groeien veel jeugdboeken uit tot trilogieën en worden een ware hype. De Hongerspelen of de Gone-boeken van Michael Grant bijvoorbeeld. Boordevol met allerlei situaties die de jeugd dermate interesseert dat iedereen er mee weg loopt.

Toch neigen veel jeugdthrillers naar volwassenheid. Vaak heb je als volwassene tegenwoordig niet in de gaten dat je een jeugdig boek leest. De schrijfstijl is opgekrikt tot een dusdanig niveau dat je soms echt nog wel eens goed op moet letten om niets over het hoofd te zien. Dit laatste heeft ook sterk te maken met de enorme vaart waarin een verhaal wordt gebracht. Er gebeurt veel en vaak worden tere jeugdzieltjes niet gespaard.

Zijn jeugdthrillers geschikt voor het vrouwenthrillerpubliek? Jazeker. Hetzij niet allemaal. Niet door mannelijke karakters - die toch vaak een jonge dame in hun kielzog hebben - maar door het hypermoderne actiegebeuren dat door de auteur erin is verweven om hiermee ook de mannelijke jeugd aan het lezen te krijgen. Lezen is stoer, zo proef je hieruit.

Maar veel (jonge) vrouwen laten zich door een beetje actie niet uit het veld slaan en de volwassenen onder ons krijgen op deze manier een mooi kijkje in de wereld die jongeren zo fascineert, gecreëerd door de auteur zelf.



De hongerspelen

Suzanne Collins
  Het land Panem, ontstaan na een burgeroorlog in Zuid-Amerika, is het armste land in een district van twaalf dat onder het machtige Capitool valt. Hier overheerst armoede en is overleven meer regel dan uitzondering. Dit probeert de zestienjarige Katniss Everdeen dan ook te doen om voor haar moeder en zusje Primrose te kunnen zorgen. Als Katniss uit naam van de twaalf jarige Prim meedoet aan de jaarlijkse Hongerspelen - die veel weg hebben van het ons bekende Big brother - begint het verhaal te groeien.
De flaptekst zelf geeft op voorhand weinig prijs over de inhoud en dat is een pré. Juist deze aanzet geeft het duwtje om helemaal in het verhaal te klimmen. Het thema is best pittig: kinderen tussen de twaalf en achttien binden de strijd aan met elkaar tot ze er letterlijk dood bij neervallen en er uiteindelijk één district wint. Toch weet de auteur precies waar ze de grens trekt en hoe ze dit verhaal moet neerzetten. Niet te diep in detail getreden en situaties toch goed uitgebeeld.
De Hongerspelen speelt zich af in de toekomst en we lezen de vernuftigheden die daarbij horen, subtiel verweven met datgene wat lezers zullen herkennen. Spanning, romantiek, vaart, een kijkje in de toekomst en een goed in elkaar zittend en goed verteld verhaal maken dit boek een ware must voor de jeugd. Voor ouderen wellicht hier en daar wat voorspelbaar naar het einde toe, maar voor de doelgroep is dat volgens mij juist weer niet het geval. Het heeft duidelijk ook een enorme aantrekkingskracht op volwassenen en zeker op vrouwen. Een boek dat voortdrijft op de energie van de schrijfwijze die de auteur hanteert, mooi in balans met de juiste dosis herkenningspunten. We zijn absoluut hongerig naar meer!
Oordeel:




Boy 7
Miriam Mous
  Boy 7 speelt zich af in Amerika, nabij het plaatsje Flatstaff. Een vijftienjarige jongen bevindt zich op een verlaten vlakte niet wetend waar hij is en wie hij is. Het enige dat hij bij zich heeft is een rugzak en de inhoud ervan zal hem terug moeten brengen naar zichzelf. Boy Seven, het terugkerende ingenaaide label in zijn kleren, is het pseudoniem dat hij gebruikt als dit het enige herkenbare is wat hij kan vinden. Met behulp van zijn rugzak en Lara Rogers, die hem oppikt, keert hij beetje bij beetje terug in de bewoonde wereld.
Het verhaal zit, zeker voor jongeren, ingenieus in elkaar. Vanuit het perspectief van de jongen worden door middel van een notebook alle gebeurtenissen die vooraf gingen aan elkaar geregen tot een uitstekend in elkaar zittend én spannend geheel. Het boek is opgedeeld in vijf delen die goed op elkaar aansluiten zonder dat het een langgerekt gevoel oplevert. Er wordt door de uitgever op voorhand niet teveel van de inhoud prijsgegeven en dat maakt het boek alleen maar aantrekkelijker.
De auteur heeft met Boy 7 een jeugdthriller neergezet voor jong en oud die meerdere lagen bevat. Ze beschrijft de Amerikaanse setting nauwgezet en maakt het interessant door gebruik te maken van elementen die boeiend zijn. Bovendien weet ze de spanning enorm goed op te bouwen. Prima geschreven en nergens tekort geschoten en zeer geschikt voor een (jonge) vrouwelijke doelgroep.
Oordeel:




Gone - Verlaten
Michael Grant
  Als ineens, vanaf de een op de andere seconde, alle mensen ouder dan vijftien jaar verdwijnen, in wat voor wereld leven we dan? Dit eerste deel in deze serie is buiten een erg goed, ook een enorm heftig (jeugd)boek. Heftig in meerdere opzichten. Het thema stemt tot nadenken in de zin van 'wat als dit echt zou gebeuren'. Enorm boeiend om daar eens onze gedachten over te laten gaan. Gone gaat verder dan waar een jeugdboek ophoudt. Meteen ben je je bewust van de naargeestige sfeer die er hangt en gedurende het verhaal daar ook blijft hangen.
Als onderling duidelijk wordt dat een groep jeugdigen in het stadje Perdido Beach op zichzelf zijn aangewezen worden de verhoudingen naar elkaar ook grimmiger. De leiding heeft Sam Temple overgenomen en hij probeert alles zo goed mogelijk in banen te leiden maar dit gaat niet zonder slag of stoot. De auteur voert het tempo aardig op en laat veel gebeurtenissen op elkaar volgen, brengt meerdere verhaallijnen aan en haalt in de jongeren het slechtste naar boven. Machtsmisbruik, de strijd tussen goed en kwaad en totale chaos zijn het gevolg. Realistische, goed uitgewerkte karakters tegenover een surrealistische setting met bovennatuurlijke en sciencefictionachtige elementen.
Dit boek sleept je niet alleen met volle vaart in het verhaal, het is een regelrechte pageturner. Een beklemmend gevoel achterlatend en de spanning blijft onverminderd met een onvoorspelbaar open plot. Toch is het geen aanrader voor echte jeugd vind ik, meer vanaf een jaar of vijftien. Juist vanwege de hardheid, de heftigheid en het gevoel dat het achterlaat. Een verhaal wat inderdaad stof genoeg heeft om over de prakkiseren. Zeker geen boek voor alleen mannelijke of jeugdige lezers maar ook niet voor iedere (jonge) vrouw.
Oordeel:

Diana



Bezoekersreacties:
Suus (26) op 3 mei 2011:
Ik heb alle 3 de boeken van Suzanne Collins van Hongerspelen gelezen. Als je het eerste deel hebt gelezen ben je verslaafd. Je word echt in het leven van de hoofdrolspeelster meegetrokken. Een heel mooi, doordacht verhaal was goed op je gevoel wordt ingespeeld. Ik heb alle 3 de boeken in een week uitgelezen. Zelfs dagen nadat ik de serie uit had, kon ik het niet los laten. Hoewel ik meestal niet zo'n fan ben van science-fiction, is dit echt een aanrader!! Top serie.

Britt (13) op 10 juni 2010:
Ik ben helemaal verslaafd aan de gone serie, misschien wel wat jong, maar ze zijn super spannend en leuk!

Annette (38) op 31 januari 2010:
Ik heb Hongerspelen ook gelezen. Was erg benieuwd na het lezen van deze recensie. En ik moet zeggen: een erg goed boek, voor jong en oud. Toch is het iets meer "science fiction" dan ik gedacht had omdat het zich in een soort toekomst afspeelt. Spannend en goed uitgewerkt. Het romantische erin is toch een tikkeltje onlogisch, maar het leest als een trein en is zeker niet kinderachtig geschreven.


Boeken algemeen