Jouw laatste interview met vrouwenthrillers, met mijn collega Wendy was na het verschijnen van Los Geslagen. Hoe is het sindsdien met jou gegaan?
Ik moest even terugzoeken hoor, Los Geslagen verscheen in 2022. Daarna zijn nog de thrillers Wraaklust en nu dus Zondaar verschenen en voor wat betreft romans De Wensenwinkel 1 & 2 en Zomer met jou. Als we het niet over schrijven hebben: supergoed: Ik ben oma geworden van een prachtige, gezonde kleinzoon en kleindochter, dat is echt een groot geluk en weer een mooi wonder.
Je gaf in het vorige interview aan dat je van de combinatie van feelgood en thrillers schrijven houdt, voor welk genre zou je eventueel nog meer willen schrijven?
Ik mijmer weleens over een kinderboek, zeker nu ik twee kleinkinderen heb, maar dat is echt een andere tak van sport. Wie weet komt het er ooit nog eens van, dat zou wel heel erg leuk zijn!
Dit boek speelt zich af in Oostenrijk, vanwaar de keuze voor dit land?
Oostenrijk voelt echt als ons tweede thuis. We komen er elk jaar, de beschrijvingen van de omgeving zijn uit eigen ervaring geschreven. De rust, ruimte, de bergen, prachtige natuur; wij komen er heel erg graag, dus de keuze voor de locatie was makkelijk.
Hoe zag jouw research eruit? Ben je in Zillertal geweest? En hoe heb je je verdiept in de andere thema’s die in het boek naar voren komen?
Wij komen al heel lang in Oostenrijk en de laatste twintig jaar is dat steeds in het Zillertal geweest. Qua trauma’s en het verankeren in je DNA kan ik putten uit verhalen en ervaringen uit mijn omgeving. Het geloof intrigeert me mateloos. Ik woon in een streng gelovige gemeente waar de kerk en religie bij veel mensen een belangrijke rol in hun leven speelt. Ik begrijp lang niet alles, maar het zorgt in ieder geval voor voldoende inspiratie.
Wat mij opviel is dat je niet alleen leuke en aardige personages in het boek verwerkt hebt maar ook iemand die bij Karen (en bij de lezer) het spreekwoordelijke bloed onder de nagels haalt. Hoe geef jij jouw personages een gezicht en karakter?
Ik duik in de personages, probeer me echt in te leven in hun ervaringen, psyche en emoties en vandaaruit schrijf ik mijn verhaal. En net zoals in het echte leven, is niet iedereen altijd even leuk of lief. Sommige mensen zijn getekend door minder leuke ervaringen tijdens hun jeugd of hun leven en gedragen zich daar ook naar. Hoewel er gelukkig maar relatief weinig mensen echt slecht zijn, geven die karakters wel sjeu aan een spannend verhaal.
Met welk personage uit het boek zou je absoluut niet in een skilift willen vastzitten?
Wat een grappige vraag! De oom.
Ik las het boek voor de blogtour van de uitgeverij, wat vind je van de recensies en reacties die je van lezers, proeflezers en bloggers hebt gehad? Beïnvloeden deze reacties jouw huidige of toekomstige schrijfproces?
Ik ben ontzettend blij met de geweldige recensies en reacties. Die voelen steeds als een cadeautje en ik zal ze nooit als een vanzelfsprekendheid ervaren. Iedere publicatie is spannend. De reacties beïnvloeden niet mijn schrijfproces. Als ik krampachtig probeer om een verhaal een soort van te kopiëren, gaat het fout, vrees ik. Bij ieder boek begin ik gewoon weer op helemaal opnieuw en moet ik vertrouwen proberen te hebben dat het met de hulp van uitgeverij, proeflezers en redacteur weer een tof verhaal gaat worden.
Zijn er al nieuwe plannen voor een thriller? Wil je hier iets meer over vertellen?
Zeker! Ik heb altijd gezegd dat ik na mijn politieke carrière een boek over de politiek ga schrijven. Het is bijna zover, mijn ervaringen van de afgelopen 12 jaar ga ik gebruiken om een spannend verhaal te schrijven dat zich rond een publiek politiek persoon afspeelt.
