In 2013 hielden wij een lezing in het Van Gogh Museum over de brieven van Vincent van Gogh aan zijn broer Theo en schoonzus Jo, en over zijn laatste maanden in Arles, de periode waarin hij een deel van zijn oor afsneed.
Na afloop werd ons het pistool getoond waarmee Vincent zelfmoord zou hebben gepleegd.
Op grond van de laatste brieven aan zijn broer twijfelden we er al aan of hij werkelijk zelfmoord had gepleegd. Die twijfel werd versterkt doordat twee Amerikaanse auteurs dezelfde twijfels hadden en na jarenlang onderzoek daar een boek over publiceerden. Ze wonnen er de Pulitzer prijs mee.
Na ons vervolgonderzoek, waarover we in het nawoord schrijven, waren we ervan overtuigd dat Vincent van Gogh geen zelfmoord had gepleegd. Toch werd hem een fatsoenlijke begrafenis onthouden. Zijn broer mocht geen gebruikmaken van de lijkwagen van de parochie van Auvers-sur-Oise en zijn lichaam mocht niet worden opgebaard in de kerk, waar hij zo’n prachtig schilderij van had gemaakt. Theo moest daarom nog snel een graf regelen op een verlaten plek buiten het dorp. Iemand als Van Gogh had een grootse begrafenis verdiend. Misschien dat we met Vlaag van waanzin iets kunnen bijdragen aan het eerherstel, dat er hopelijk ooit zal komen.
Hoe hebben jullie dit schrijfproces ervaren? Ging dat een beetje op dezelfde manier als bij jullie andere boeken?
Nog nooit zijn we zo lang met de research voor een boek bezig geweest. Telkens werden we geconfronteerd met nieuwe informatie (brieven, interviews etc.) en dus met nieuwe inzichten. We hebben ons uiterste best gedaan om ons in de schilder in te leven. We schreven zijn brieven zoals hij ze geschreven zou kunnen hebben aan zijn broer en zijn geliefde Rachel.
Om ook zijn bijzondere manier van schilderen te doorgronden, besloot Theo om in Vincents stijl een interpretatie te schilderen van een van de portretten die Vincent maakte van Adeline Ravoux. Dat portret staat op de cover van Vlaag van waanzin.
We dachten, schreven en schilderden dus als Vincent van Gogh. Dat was toch heel anders dan bij onze vorige boeken.
Welke Van Gogh schilderij vinden jullie het mooiste? En waarom?
Als we mochten kiezen dan zouden we het liefst één van zijn Sterrennacht-schilderijen aan de muur hangen.
Van Gogh schrijft liefdevolle en mooie brieven naar zijn broer Theo, dat fenomeen verdwijnt eigenlijk een beetje in deze tijd. Wat is de laatste handgeschreven brief of kaart die jullie gestuurd hebben?
Het is inderdaad lang geleden dat we een brief of een kaart hebben verstuurd. Tegenwoordig gaat alles per mail of Whatsapp. Het voordeel daarvan is toch dat een bericht snel aankomt bij de geadresseerde. Het nadeel is dat berichten, omdat ze meestal kort zijn, al snel minder persoonlijk worden.
Kunnen jullie al iets vertellen over waar jullie het komende jaar mee aan de slag gaan?
We mogen nu naar buiten brengen dat de gemeente Wijchen ons gevraagd heeft om een roman te schrijven over Emilia van Nassau, in dezelfde stijl als Amalia’s erfenis over Amalia van Solms.
Onze roman Vlaag van waanzin over de laatste twee maanden van het leven van Vincent van Gogh, was net verschenen en dus waren we al aan het nadenken over een nieuwe historische roman. En Emilia van Nassau, in de 17e eeuw bewoonster van kasteel Wijchen, was ons niet helemaal onbekend. Ze duikt al even op in Amalia’s erfenis. Daarin maakt ze ruzie met haar halfbroer, stadhouder Frederik Hendrik, over de wieg die in de babykamer van Willem II staat.
Tijdens onze eerste oriënterende research-ronde, werden we meteen enthousiast. Emilia van Nassau bleek een vrouw wier leven talloze hoogte- en dieptepunten heeft gekend, een vrouw ook met twee gezichten. Als ze zich door tegenslagen heen moest worstelen, was ze soms heel berekenend en opportunistisch. Als het echter om haar zusters, haar kinderen of haar echtgenoot, Emanuel van Portugal, ging, toonde ze zich een bevlogen, gepassioneerde vrouw.
Over zo’n karakter wilden we graag een roman schrijven. We hebben dan ook niet lang hoeven nadenken en meteen ingestemd met het verzoek van de gemeente Wijchen. Inmiddels zijn we volop bezig met onze research.
